از مشهد الرضا تا کانادا
مهاجرت به کانادا
قالب وبلاگ
لینک دوستان

پارسال تو یک همچین روزی خاک ایران رو ترک کردیم . نه سیاسی بودیم و نه دنبال این طور مسائل . هدف از مهاجرت برای من و خانواده ام رسیدن به یک زندگی ایده آل بود . یک زندگی که خودت باشی و اهدافت و حال و آینده . مهم نباشه کی چی میگه و کی چی فکر میکنه . اگه دلت خواست پوشیده باشی و اگه نخواست حرفی پشت سرت نباشه . ما دلمون میخواست تنها فرزندمون در محیطی آرام و بی دغدغه و سالم بزرگ بشه . میخواستیم هر وقت میخواهیم بلند بخندیم و هروقت دلمون خواست گریه کنیم . میخواستیم خودمون باشیم . همون جوری که خیلی از شماها میدونید ما سالهای قبل از مهاجرت به کانادا تو روسیه بودیم و با تجربه و دید باز اقدام کردیم واسه مهاجرت . اون هم از این سر دنیا به اون سر دنیا . من هر چی که دیدم و هر چی که گفتم نظر شخصی من بود و از دیدگاه خودم . هیچ وقت نه سیاه نمایی کردم و نه امید واهی دادم .

از روزی که نوشتم الو سلام صدای من را از بهشت میشنوید یک سال گذشت...

یک سال یعنی 365 روز اما تجربه های تلخ و شیرین من 3 برابر این عدده . خیلی دیدم و خیلی یاد گرفتم . با خیلی ها آشنا شدم و از خیلی آشناها ضربه خوردم . اما اینا همش فدای یک تار موی پسرم . آبدیده شدم و حالا محکم و قوی تر از قبل ایستادم .

هر جایی هم بدی داره هم خوبی . اما خوبی های این جا از دید من بی شماره و بدی هاش به اندازه انگشتهای دست که تازه اون هم سلیقه ای است . یعنی از نظر من شاید دو یا سه تا مشکل وجود داشته باشه . ممکنه خیلی ها مشکلات رو بزرگتر ببینند و خیلی ها کوچکتر اما من صادقانه نظر خودم رو منعکس میکنم. پس با من باشید در نتیجه گیری کلی از برداشتهای شخصی من از زندگی در کانادا...........

دلم میخواد برم بیرون . امروز موهام نامرتبه و اصلا حوصله ندارم برم جلوی آینه . یک روسری به سبک قدیم گره میزنم دور گردنم....اما تو خیابون هیچ کس چپ چپ نگاهم نمیکنه...

آزادم....اما باز هم کسی نگام نمیکنه....کسی برام بوق نمیزنه و از ترس قضاوت دیگران مجبور نیستم الگو بگیرم . الگوهام رو خودم مشخص میکنم........وای چه حالی داره بدون ترس از مزاحمت و قضاوت تو هر ساعت از شبانه روز تنها قدم بزنی و نفسسسسسسسسسسسسس بکشی . عاشق این آزادیم .

مواد غذایی ارزونه . خیلی ارزونتر از ایران . البته به شرط این که دلار دربیاری . اون موقع با حقوق یک روزت میتونی مایحتاج یک هفته رو بخری بدون نگرانی . این جا خوردن نگرانی نیست . بالا رفتن و تورم هم نگرانی نیست . نگرانی ارزون شدن و آف خوردن هر لحظه مواد غذاییه . ملاکها این جا فرق میکنه.

شرط اول کار پیدا کردن داشتن رزومه خوبه . خیلی خوب . داشتن یک کیس منیجر کارکشته و ماهر خیلی اهمیت داره اما خواهشا دائم برای من ایمیل نزنید که من برای شما رزومه درست کنم . به خدا من بلد نیستم و الا با جون و دل براتون درست میکردم . اما تو وبلاگ خورشید و شب مهاجر دوستان من با نهایت سخاوت طرز تهیه یک رزومه حرفه ای رو برای شما تدارک دیدند .

شرط دوم بعد از دست در داشتن یک رزومه خوب پیگیری دائم و مستمر خود شماست  . مثل آینه بغل بچسبید به طرف و دائم و هر روز پی گیر باشید . جواب میده.

شرط سوم هرگز هرگز تا از شما سوالی رو نپرسیدند پیش دستی نکنید تو جواب دادن . این جا سوالات بر حسب نیاز پرسیده میشوند . جوابهای بیشتر از سوالات کار را برای شما سخت میکنه . یادتون میاد تو چند تا پست قبل گفتم دوتا از دوستهای ما تو شرکت مخابرات استخدام شدند اما به دلیل این که زن و شوهر بودند از استخدام اونها جلوگیری شد ؟ اون زن و شوهر من و آقای همسر بودیم که به دلیل عدم رعایت همین قوانین ساده یک کار خوب و دولتی رو از دست دادیم . اونا که از ما نپرسیدند ما با هم چه نسبتی داریم...ما خودمون پیش دستی کردیم و همین باعث شد با این که استخدام شده بودیم عذر ما رو بخواهند چون سیاست اکثر کمپانی های کانادایی این است که زن و شوهر در یک مکان کار نکنند . پس خواهشا زبون به کام بگیرید.

این جا برای هیچ کس فرش قرمز پهن نکردند . اون القاب آقای دکتر و خانوم مهندس مال فقط و فقط ایرانه و بس . این جا همه مردم با سواد یا بی سواد ...با مدرک دکتری یا دیپلم همه و همه با هم برابرند . به معنی واقعی کلمه رنگ پوست بی اهمیته و خوشگلی و زشتی فقط یک احساس درونی . شما همونی به نظر میاید که هستید . هیچ کس به خاطر ملیت و قومیت و نژاد و رنگ پوستتون مسخرتون نمیکنه . این جا ملاک واقعی آدمیته....البته صادقانه بگم این موارد کمتر در جامعه ایرانی دیده میشه و ما کلا از این جماعت حذر میکنیم چون بدتر از ایرانی وجود نداره . هنوز هم که هنوزه تو مال که راه میری اون غرور و فخر فروشی و اون ادا و اصولها تو بعضی از ایرانی ها دیده میشه . البته با توجه به اون چیزی که من تو جامعه ایرانی شهرهای دیگه هم دیدم مال شهرهای کوچک خیلی بدتره . اما کامیونیتی ایرانی ها شهرهای بزرگ کمی بهتره اما در نهایت دوری و دوستی . یکی دو تا دوست هم شان و هم طراز خودتون پیدا کنید و زندگی کنید همین...

ماههای اول مهاجرت سخته . حتی واسه یکی مثل من با اون همه سابقه . پس از قبل با این آمادگی به این جا بیایید که تو 6 ماه اول هم دلتون تنگ میشه هم زیاد مقایسه میکنید هم ممکنه خیلی فکر کنید آیا کار درستی کردید یا نه ؟

پیشنهاد من به شما اینه که صبور باشید . همه این مرحله رو پشت سر گذاشتند . یک دفعه رو دنده میخوام برم قفل نکنید و یک عمر تلاش و پولتون رو به هدر ندید . صبر و صبر و صبر...

 خواهشا با برنامه ریزی بیاید کانادا یا هر کجای دیگه دنیا که قصد اقامت دائم دارید . ما از اول میگفتیم ما که تا 6 ماه سر کار نمیرویم . میخواهیم فقط استراحت کنیم و بگردیم. اما تو شهر کوچکی مثل این جا نه تنها جایی و جاهایی زیادی واسه گشت و گذار نیست بلکه جذابیتهای اولیه و سرخوشی ماههای اول باعث میشه خیلی زود پولتون رو به اتمام بزاره و حالا تا بخواهید واسه کار اقدام کنید و ولاغیر ....خدا داند . از همون ماههای اول دنبال کار باشید . دونه به دونه سایتهای کاریابی رو من و سایر دوستان عزیزم به شما معرفی کردیم و میتونید تمام هدفها و برنامه هاتون رو از قبل از اومدن مشخص کنید . این جا کار پیدا کردن مثل ایران نیست که سریع برید و سریع هم استخدام بشید . در 99 % موارد الان که برای کار پیدا کردن اقدام جدی بکنید حداقل بین یک یا دوماه طول میکشه به شما جواب بدند . پس خوشی کردن رو بزارید واسه روزهایی که تعطیل هستید . تو شهر کوچکی مثل این جا من و تو باقی شهرها باقی دوستان تمام آدرسها و مکانهای گردشگری رو به تفضیل براتون نوشتیم .

در کانادا  فصل استخدام ماه سپتامبر است تا آخرین هفته ماه نوامبر . از کریسمس به این ور تا 3 ماه تمام کاسبی ها رشد منفی داره چون مردم اکثر پولشون رو واسه تعطیلات هزینه کردند و کمپانی ها هم فرد جدید استخدام نمیکنند . پس همش به امید امروز و فردا نباشید . از عمل کار برآید به سخنرانی نیست .

پایین ترین دستمزد در کانادا ساعتی 10 دلاره و از این کمتر وجود نداره الا واسه رانندگان تاکسی که اونا هم درصد میگیرند و آخر ماه بیشتر از همه درآمد دارند . کلا شغل هایی مثل رانندگی مخصوصا پایه یک در کل کانادا درآمد چشم گیری داره و همیشه هم کار هست . البته به هیچ کس قبل از 6 ماه زندگی در کانادا مجوز تاکسی رانی نمیدهند و بعد از اون میتونید مجوز اتوبوس و ... رو هم بگیرید ولی در نهایت منبع خوبی برای گذران زندگی است و صادقانه بگم با خیلی ها که صحبت کردم ماهی 2800 تا 3000 دلار ثابت دارند . البته با روزی 12 ساعت کار.

اگه یک نفر هفته ای 40 ساعت کار کنه و وحداقل دست مزد رو بگیره در پایان ماه 160 ساعت کار کرده . البته خیلی ها هستند که خیلی زرنگ تر هستند و 60 تا 70 ساعت در هفته کار میکنند و خلاصه با کار کردن یک نفر با حداقل ساعات کاری ماهی 1600 دلار دارید که با کسر مالیات 1300 تا براتون میمونه . این جواب سوال خیلی از شماهاست که تو ایمیل از من پرسیده بودید .

یک خونه از ماهی 600 دلار هست تا ماهی 1500 دلار . اما یک خونه خوب رو با ماهی 800 تا 900 دلار میتونید داشته باشید . این دیگه کاملا شخصی است . حالا با احتساب ماهی 800 دلار ماهی 500 تا براتون میمونه که کاملا خرج یک ماه خورد و خوراک و تفریح شما رو میده . البته تو یک شهر مثل این جا . اگه بخواهید ماشین بخرید باید هزینه اقساط ماهانه و بیمه رو هم به این مبلغ اضافه کنید . اگر دو نفر کار کنند میتونید به راحتی ماهی 1000 دلار هم پس انداز کنید....

خواهشا قبل از اومدن یک کم زبان بخونید . بالاغیرتا بدون سواد یا حداقل سواد انگلیسی پا نشید راه بیوفتید بیاید این جا . زبان یعنی همه چیززززز . به جای خریدن لباسهای مارک و کفشهای ...و.... نصف این هزینه ها رو بدید بابت یادگیری زبان . تا میتونید فیلم نگاه کنید . هیچ کلاس زبانی به اندازه فیلم به شما کمک نمیکنه پیشرفت کنید . موقع تماشای فیلم یک کاغذ و خودکار بزارید کنار دستتون و کلمه هایی که نمیفهمید رو بنویسید و بعد از تماشای فیلم برید دنبال معنی اون . یواش یواش میبینید که چقدر زبانتون خوب شده . حتی بدون هزینه کردن .

تا اومدید این جا و یک چیزی برخلاف میلتون بود عینک بدبینی رو نزنید به چشتون و همه چیز رو از زاویه بد نگاه کنید  . والا به خدا اون قدر که من از این جماعت کافر احترام و محبت دیدم از ایرانی ها ندیدم . از این آدمها مسلمانتر پیدا نمیشه . دروغ نمیگن . تهمت که اصلا نمیدونند چیه . ندیده و نشناخته باورت میکنند . اگه کمک بخوای دریغ نمیکنند . تو هیچ کجا شما پلیس نمی بینید . خود مردم پلیس خودشون هستند . به راحتی آب خوردن میشه خیلی کارهای بد کرد اما .....

این جا مردم خیلی سیگار میکشند اما واقعا خلاف سنگینشون در همین حده . یعنی تا جایی که من دیدم. قبل از اومدن شنیده بودم اگه به بچه های زیر 16 سال سیگار تعارف کنی زندانی داره...آره داره . حتی زیر 18 سال . البته شما میبینید بچه هایی رو که زیر سن قانونی این کار رو میکنند اما بدور از چشم پلیس .

بهترین کارت تماس تلفنی در کانادا با توجه به اون تجربه ای که من دارم کارت cici هست.واقعا عالیه.البته من توی شهرهای بزرگ کارتهای اعتباری خیلی خوب ایرانی هم دیدم اما اون ها فقط یک ماه از زمان وارد کردن کد اعتبار دارند .

قبل از اومدن سنگهاتون رو با هم وا بکنید . این جا هزاران مایل دور از خونه و خونواده هستید . زن و شوهر باید پشت هم باشند برای موفق شدند . ادا اصولهای ایران رو تو فرودگاه جا بگذارید و بچگی نکنید . تو رو خدا هوای هم رو خیلی داشته باشید . اگه یکی از شماها بعد از اومدن زیاد خانوادش باهاش در تماس هستند اون یکی هوای طرف مقابل رو داشته باشه تا افسرده نشه . همه که پر فامیل و پر طرفدار نیستند . هیچ کس تو این دنیا به غیر از زن و شوهر یار و شریک هم نیستند . مواظب هم باشید و پشت هم رو خالی نکنید . متاسفانه زیاد دیدم آدمهایی که این جا از هم طلاق گرفتند و حتی یک نفر تو ایران از این قضیه خبر نداره . به خاطر خودتون زندگی کنید نه حرف مردم.

این جا کاناداست . مهد تمدن . البته نه تو شهرهای کوچک . می آیید این جا که از نو شروع کنید . خواهش میکنم در مشکلات دل سرد نشید و خودتون رو نبازید . محکم باشید . اگه برای خودتون تو ایران مدیر بودید یا رئیس یا دکتر یا دندونپزشک یا....این جا هم شما همون آدم هستید . شما به اون مقامها و رتبه ها رسیدید . دو دستی که بهتون تقدیم نکردند . شاید چند سالی زمان ببره تا موقعیت توی ایران خودتون رو به دست بیارید . اما در نهایت حتما به دست خواهید آورد و موفق تر از قبل خواهید شد .

خواهش میکنم بد کسی رو نخواهید . به اسم رئیس انجمن فلان و وکیل فلان و ...دوست و غیره برای هم پاپوش ندوزید و سر بقیه رو کلاه نزارید . این جا همه دور از خونه و خونواده و آب و خاک در نهایت شادمانی و رضایت لحظه هایی میرسه که خیلی احساس تنهایی و غربت میکنند . هجوم نفس گیر این لحظه ها رو برای باقی تبدیل به کابوس نکنید . خواهش میکنم سعی کنید اگه درمون درد کسی نیستید باعث درد هم نشید . به هر کی میرسم چنان از جماعت ایرانی گریزان و لطمه خورده است که درد خودم رو کم رنگ میبینم . به کجا رسیدیم ما ؟؟؟ حالا که میخواهید واسه همیشه از ایران دور باشید حداقل به هموطنانتون آزار و اذیت هدیه نکنید .

این جا و شهرهای کوچک دیگه پر از آرامش مطبوعه اما گاهی اوقات  همراه با یک بغض نفس گیر.....هر کی اومد کانادا و دلش هوای هر جا رو کرد مثل حرم امام رضا یا خونه خدا و ....حتی کانالهای شبکه ایران میتوانید رایگان همه  رو از اینترنت تماشا بکنید . هر کس هم که در حال حاضر در کاناداست میتونه برای  من کامنت خصوصی بزاره تا من براش آدرس یک سایت خیلی خوب و رایگان تماشای آنلاین فیلمهای روز دنیا رو یاد بدم.اما حتما باید کامنت بزارید و نه ایمیل تا من بدونم در کانادا هستید . میدونید دوستانی که در کانادا هستند در کنار کامنتشون عکس کشورشون هم مشخصه.

حوادثی که برای هر کس در زمان زندگیش رخ میده با باقی آدمها متفاوته . برداشت من از زندگی در کانادا و ارزیابی شخصی من این که واقعا این همه سختی و تلاش ارزشش رو داشته . به هوای حرف آدمهایی که حتی جایی رو ندیدند و فقط نقل قول میکنند مسیر آینده خودتون رو مشخص نکنید . یادمه کسی رو میشناختم که میگفت تو شهرهای بزرگ مثل ونکوور یا تورنتو اصلا نه کار هست و همه چیز از این جا (فردریکتون) گرونتره و...فلانی گفته ونکوور یک شهر گرونه و هر چی آدم پیره اون جا زندگی میکنه . یا تورنتو فقط مال هندی هاست و ایرونی هاش همه بی کارند!!!!!! ولی من هر چی دیدم دقیقا بر خلاف اینها بود . در شهرهای بزرگ هم همه چیز خیلی از شهرهای کوچک ارزانتره . هم امکانات تفریحی و شادی بیشتره . فقط ممکنه در پاره ای ازموارد اجاره منزل گرونتر از شهرهای کوچک باشه . اما در نهایت خود شما میتوانید قیاس کنید زندگی تهران رو با سایر شهرستانهای کوچک . نتیجه گیری با خود شما .

دوستان خیلی زیادی هستند که دائم از من میپرسند ما میتونیم از این شهر بریم یا کلی سوالات حقوقی که در زمینه تخصص من نیست . اما شما میتوانید به مولتی کالچر برید و از خانوم ماریسا روجز یا خانوم آن مشورت کنید و از اونها راه کار بخواهید . اونها کاملا در این زمینه تخصص دارند و شما رو یاری میدهند .

مورد خیلی مهم دیگه اجاره خونه تو کاناداست . من خونه اولم رو ماهی 700 دلار اجاره کرده بودم و ماهی 200 تا 250 دلار بابت برق پول میدادم و از سر و صدای همسایه طبقه بالا خواب و خوراک نداشتیم . بعد از 10 ماه خونه رو عوض کردیم و اجاره اون دوماهی هم که نبودیم رو دادیم و رفتیم یک خونه خیلی شیک تو بهترین منطقه شهر گرفتیم. گر چه به بازار دور هستم اما حسنش در اینه کلا از ایرانی ها دورم و این خودش یک نعمته . در ثانی خونه امکانات خوبی داره و من ماهی 1200 تا اجاره میدم . اما.....

یادتون باشه وقتی میخواهید خونه بگیرید حتما ساعت بازدید از خونه رو طرف صبح زود مثل 9 یا 5 عصر در نظر بگیرید . میدونید چرا ؟ من دوبار خونه جدیدم رو چک کردم اما حوالی ساعت 11 و 3 بعد از ظهر . یعنی در زمان سکوت کامل . اما الان که مستقر شدم میبینم پشت باغ خونه انبار یک کمپانی است که دائم در حال تردد و بار خالی کردن هست و خلاصه سر و صدا بیچارمون کرده . مورد دوم هر وقت میخواهید خونه اجاره کنید یادتون باشه حتما هر مشکلی در تک تک زوایای خونه هست عکس بگیرید و مدرک داشته باشید . سوم حتما موقع عقد قرارداد شاهد داشته باشید و نخونده و مطمئن نشده زیر هیچ چیزی رو امضاء نکنید . من در جستجوی یک خونه دیگه هستم . از طرفی همه کانادایی ها کاملا معصوم و بره نیستند . تو هر 1000 تا فرشتشون یک گرگ هم پیدا میشه . مراقب باشید گیر گرگهاشون نیوفتید که مثل هفت خطهای خودمون دوره دیده هستند البته کاملا آشنا به قانون و یادتون باشه شما کاملا ناآشنا به قانون هستید .

                    ................................................................................

به تعبیر من زندگی زیباست . اما مثل عمر یک گل سرخ کوتاهه . از لحظاتتون نهایت لذت رو ببرید . فقط یک بار به دنیا می آید.پس زندگی کنید به وسعت اندیشه هایتان . برای من این جا بهشته . امیدوارم برای شما هم همین طور باشه . الان دیگه چیزی به ذهنم نمیرسه . شاید بعدها نکاتی رو به این پست اضافه کنم .

برای همه شما موفقیت آرزو میکنم و صادقانه میگم دلم میخواد همه آدمهایی که خوب هستند و خوبی دیگران را میخواهند بهترینها براشون مقدر بشه . موفق باشید . به امید شنیدن صدای تک تک شما خوبان از بهشت .

[ ۱۳٩۱/٥/٢٩ ] [ ٥:٠٩ ‎ب.ظ ] [ ریحانه ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

زندگی با همه ی وسعت خویش محفل ساکت غم خوردن نیست حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نیست اضطراب هوس دیدن و نادیدن نیست زندگی خوردن و خوابیدن نیست زندگی جنبش جاری شدن است. از تماشاگه آغاز حیات تا به جائی که خدا میداند ….
موضوعات وب
صفحات دیگر
امکانات وب